Het seizoen is weer losgebarsten, de wedstrijden vliegen je weer om de oren en de cyclo kalender puilt weer uit dit jaar. Voor cyclo rijders is dat niet zo’n probleem,

 de meesten zijn redelijk ver weg en dan ga je niet ieder weekend een tocht rijden, althans in de meeste gevallen. Voor wielrenners gelden andere wetten. Die rijden meestal veel wedstrijden, enerzijds omdat ze via een club of ploeg geselecteerd worden en anderzijds omdat ze graag willen. Maar is het wel zo slim om ieder weekend maar weer op stap te gaan?

Grote stroom                                                                                                                                                    

Nederland kent heel veel wedstrijden, de klassieker reeks in Nederland is ongelooflijk. Er zijn tot aan deze week voor Elite en beloften al een tiental klassiekers verreden, meer dan in welk ander land dan ook. En nu moet de grote stroom nog beginnen! Je vraagt je wel eens af of de KNWU en organisatoren zo het instituut klassieker niet te grabbel gooien. Als je zoveel wedstrijden organiseert met het predicaat klassieker wat is daar dan de waarde nog van? Het is niet alleen een enorme aanslag op alles en iedereen, politie, vergunningen, afsluitingen, medische hulpdiensten etc. maar ook voor de renners en dat is veel belangrijker.

Oog op de toekomst                                                                                                                                             

Ze stomen op van klassieker naar klassieker, week in, week uit. Kortom als je een beetje wil rij je iedere week een klassieker van minimaal 150 kilometer. Is dat slim, met het oog op de toekomst? Iedereen heeft daar zo zijn mening over maar persoonlijk vind ik het niet verstandig. Zeker als je al start in begin maart, dan heb je al een enorme hoeveelheid klassiekers weg nog voor het eind mei is. Dat gaat zich wreken, je wordt koersmoe door de overkill aan wedstrijden die je rijdt.

Nee zeggen                                                                                                                                                                   

Ik snap het wel want het is heel moeilijk voor een (jonge)renner om nee te zeggen tegen de ploegleiding als die vragen of je weer een klassieker wil rijden. Maar het zou toch moeten wil je een mooie en lange carrière uitbouwen als wielrenner. Dan kun je niet week in, week uit klassiekers rijden, dat doe je niet ongestraft. Het is een zware discipline die heel veel van het lichaam vraagt. Je kunt dat als je jong bent best een paar jaar doen, maar is het verstandig? Gaat op deze manier kwaliteit niet ten koste van kwantiteit? Ik denk het wel!

Kwaliteit boven kwantiteit                                                                                                                                            

Je kunt veel beter 2 klassiekers per maand tussen de eerste 5 rijden en tussendoor goed trainen en wedstrijden rijden als voorbereiding, dan 5 klassiekers per maand tussen de eerste 15 en geen tijd meer hebben om je goed voor te bereiden en de juiste balans te zoeken tussen trainen, fysieke en mentale rust, en wedstrijden. Kortom, al ben je nog zo’n talent en kun je veel wedstrijden winnen, kwaliteit prevaleert altijd boven kwantiteit, vergeet dat niet.

 Voor vragen: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.                                                                                      

www.houseofcycling.nl