Follow us on Twitter

Jan Nak: Wielrennen en vallen

Dejavu     

Vandaag is het weer tijd voor een blog hier op racefietsland.nl.  Maar wat moet ik in godsnaam schrijven na dat verschrikkelijke ongeluk van gisteren?

 Ik zat er toevallig live naar te kijken en het was een dejavu met Fabio Cassartelli, je voelde direct dat het gruwelijk mis was. Toen de commentatoren later melden dat de huldiging van de winnaar niet doorging werden de ergste vermoedens bevestigd, Wouter Weylandt, 26 jaar, overleden tijdens de derde etappe van de Giro d’Italia!

Respectloos                                                                                                                                                              

Ik had de beelden helemaal niet willen zien en vind het uitermate respectloos dat ze gewoon werden vertoond, een goede regisseur weet donders goed dat bijna ieder familielid van elke renner live zit te kijken, dan toon je zulke gruwelijke beelden niet, maar ja, in sommige landen leren ze het nooit. Kunnen we iets leren van dit ongeval? De exacte omstandigheden zijn niet bekend, met pedaal tegen de rotswand en gewoon verschrikkelijk hard op straat beland is de meest gelezen reactie.

Holland Sport                                                                                                                                                           

Daar is een helm niet op berekend en net als Steven de Jong gisteravond bij Holland Sport zei, de slapen en het aangezicht zijn onbeschermd. Met een full-face helm rijden is onmogelijk dus is dit soort ongevallen niet te vermijden. Het komt gelukkig niet vaak voor, maar zelfs een is te veel. Je kunt een peloton ook niet verplichten om een maximale snelheid aan te houden berg af dus zullen er bij elke afdalingen risico’s zijn.

Risico                                                                                                                                                                      

Maar ik denk dat dit soort verschrikkelijke valpartijen, met deze afloop, een hoge uitzondering zijn, al heeft Wouter Weylandt en naasten daar helemaal niets aan. Er zal dus altijd een risico blijven in onze sport, zeker als je ziet hoe hard die profs afdalen, je houd af en toe je hat vast. Dat dit ongeval nu precies gebeurd gewoon middenin het peloton is wrang en een samenloop van ongelukkige omstandigheden.

The show must go on                                                                                                                                

Vandaag de vierde rit op het programma, the show must go on, wat ongetwijfeld een wandel etappe zal zijn. Vanaf etappe vijf is het dan weer volle bak vooruit, wat er ook voor fatale valpartijen gebeuren, de wedstrijd gaat door, de renners zullen weer als gekken afdalen en de ene na de andere kwak zul je weer in de massasprints zien.

Bewuster nadenken                                                                                                                                        

Misschien is dat  wel goed, laten we gewoon weer doorgaan met de mooiste sport ter wereld, laten we het leven weer gewoon oppakken maar laten we toch zo af en toe een bewuster nadenken over wat er kan gebeuren en ietsje minder risico’s nemen. Rust in vrede Wouter en sterkte aan alle nabestaanden.

Jan Nak

 

Plaats reactie

Banner